Malor

Dit weekend was gevuld met veel knutselen en het maken van Malle Hoedjes. Ik werk vier dagen in de week, dus mijn weekend begint op donderdagavond. Geen zin om wat anders te doen heb ik mezelf gedwongen om toch wat nuttigs te naaien. Uiteindelijk heb ik het lakenkatoen er maar bijgepakt om voor Puerto Diablo vast wat te maken. Een "Hollar Cap" naar het patroon van Reconstructing History (ook verkrijgbaar bij Dolle Griet), en een simpel wit schort zijn het resultaat.


Hollar Cap, RH102 op 'Ebony'. Langs de omslag zit een katoenen kant rand

Zaterdag ben ik naar Puttershoek gereden en daar hebben Ragar en ik zo'n zes uur in de helm voor bij mijn pantser gestoken. De basis was vorige keer al gelegd, nu moesten de platen er nog overheen. Terwijl Ragar bezig was met kriebeltjes uitsnijden uit het stugge tuigleer, heb ik mijn nieuwe kersenhouten spoel ter hand genomen en mijn eerste bandje met mijn tevens nieuwe (tweedehands) kruisriet geweven. Zwart met rood en oranje, een erg gave, vlammende combinatie. Het is een bandje van zo'n 35 cm geworden. De helm is maar net afgekomen, Ragar moest 's avonds naar een optreden toe.


Helm, bijpassend bij pantser.

Zondag heb ik dan de elvenrobe waar ik vrijdag aan was begonnen afgemaakt. Dit is een van de laatste kostuums voor de elvengroep die ik moest maken. Het is een nickyvelours jas met wollen opzetstukken. De stof is erg zacht en rekt op twee manieren, waardoor het heel lastig was om de opzetstukken erop te maken, maar wel heel prettig draagt. De zoom loopt rond en is achter langer dan voor. Er zit natuurlijk een loopsplit in. De mouwen zijn zogenaamde petal-wrap mouwen en zijn gevoerd met wol.


nathreee's Elvenrobe.


De knoopjes zijn bronskleurig. Door de wollen laag zitten ze goed stevig in de knoopsgaten. Op de wollen laag zit een siersteek.

Alle foto's zijn klikbaar voor een grotere versie.

Ok, I've signed up for game 1, 12 to 15 june. I'd like to form a band before-hand, so that we can discuss costumes and background together. Who else is forming a band already? 

http://www.youtube.com/watch?v=mL2UsAbI1hg


Hahahaha... dat is niet gezongen door een blanke blanke-jongen? Hahahahaha, dat is nou een van de dingen die vaststonden als feiten in mijn wereld.

Weer geen gelijkenis tussen mijn wereld en de echte wereld!
Hilarisch.. haha

Edit*\ oke oke, ze bestaan wel uit blanke jongens.. maar dan wel italiaanse blanke jongens!

Nou ik ben verhuist

Ik zit nu niet meer in een huis dat een maand niet is opgeruimd vanwege een luie huisgenoot en het feit dat we er binnekort uit moesten maar woon nu op een donkere stoffige zolder in een huis waar niemand van opruimen gehoord heeft. Oh en er zijn ook nog 3 honden die je praktisch aanvallen als je binnenkomt (ok, ze blaffen alleen maar, maar dat bewijst maar weer dat het effectief is om een wachthond te hebben.
zucht ben kapot en moet deze week nog dagen 4 dagen maken van 9 tot 5, lustrum beetje bij zijn (in ieder geval bij pluimvete) oh en nog een dag van 9 tot 1. Keertje bandoefenen, slapen wanneer mogelijk en tja spullen beetje uitpakken. 
Ik heb de hoop op fijn wonen al opgegeven. Ik ga hospiteren bij de SSH en hoop vlot een mooie kamer te krijgen waar ik de rest van mijn studententijd kan blijven zitten. Ik heb van deze hele situatie een hoop geleerd (niet op andere mensen rekenen bijv.), maar toch wil ik van deze situatie af.

Oh en het eten gaat ook een ramp worden hier, geimproviseerd koken FTW (geen gas en alleen een 1 pits kookplaatje en campinggaspitje (met van die kleine gastankjes), mag ik bij iemand komen eten binnenkort?

dan nu nog even langs biton en dan slapen in mijn nieuwe huisje *jeej* *snirf/hooikoorts*

Soms voel ik me net als de walvis in de Hitchhikers guide to the galaxy en vraag ik me af wat ik eigenlijk wil doen hier.

sinds gister staan al mijn spulletjes in een city box en logeer ik bij mijn lieve vriendje. vanaf 6 juni woon ik op een nieuw adres in utrecht maar tot dan woon ik dus eventjes in amsterdam. ik ga later nog wel een wat uitgebreidere post maken maar ik geloof dat we nu ongeveer eens naar de supermarkt moeten.

knuffs
yedda

There's something in the newspaper today that really pisses me off. Our ministry of education wants to do something to help the emancipation of homosexuals, whatever that means. So then, a reformed christian group stands up to advise schools that homosexuality should not be a taboo, but youngsters should still be deterred from having homosexual relationships. De chairman of this reformed christian group says: "Homosexuality should not be seen as normal." Now I have heard sounds like this from the reformed christian sides of our country before; they say that they are ok with people who are homosexual, as long as they don't practise it. (praktiseren)

WTF! I know a few homosexuals, and about all of them have or are looking for a steady relationship with one person. What exactly do those stuck-up religious people mean by "practising"? Can't homosexuals live and sleep with the person they love, just because that person happens to be of the same sex? I don't think that's what they mean. I think they mean that they don't want those men having anonymous sex in the bushes of the park. Well, let me tell you, most homosexuals who have been accepted as such, live with their partner and have sex in their house! The ones that go to the park at night to have anonymous sex, are the ones that can't admit that they're homosexual, because those stuck-up christians won't accept that!

Why are people always trying to force their ideas on others?
/very big sigh

Het is toch wel erg als je op Slashdot moet lezen dat Nederland niet meer met electronische stemmachines gaat werken. Ik kan me voorstellen dat er een hoop ander nieuws is wat ook belangrijk is de aarbeving in China bijvoorbeeld. Maar dat Maxima's verjaardag wel, en dit nieuws niet op Nu.nl staat vind ik wel een beetje triest.

Dutch Voting Machines De-Certified
Posted by ScuttleMonkey on Friday May 16, @08:01PM
from the going-the-wrong-way dept.

Peer writes "The dutch government has officially decided that it will no longer use voting machines (Babel Fish Translation) for elections. So it's pencil and paper from now on. Activists have been campaigning against the use of voting machines for some time."

Read more...

Het artikel is natuurlijk ook in het Nederlands te lezen.

Eindelijk weer een post!

( Symbols is eerst: )

Onvermurwbaar was je. En zo dapper. Ik had Mark aan de telefoon vlak nadat je geboren was. Mark was als betoverd. En ik ook.
Je was ongeveer een maand of drie toen je bij ons in Rotterdam ging wonen. Een klein zwart/wit rondschietend projectiel met pootjes. Je vond jezelf heel wat…
Snel leerde je er wat manieren bij en nog nooit zag ik een katje met zoveel bravoure. Kleine Gaius, heerser over de wereld. Of in ieder geval de wijk.
Terug in je geboorte huis vond je algauw je broer terug en samen met Gollem sloten jullie vriendschap met het konijn van de buren.
Ik moet glimlachen als ik er aan denk dat je altijd zo stoer in het rond stapte maar eigenlijk voornamelijk erg schattig was.

Je was weer eens weg. Maar ja, dat kwam wel vaker voor. Je pootjes brachten je vaak verder dan je koppie nog onthouden kon. Maar altijd kwam je wel terecht. Ook nu ben je weer bij ons. We hebben je toch weer weten te vinden.
Alleen nu weet ik voortaan altijd zeker waar je bent.

Het gaat weer eens lekker.

Laten we vanaf zaterdag terugrekenen.

Zaterdag was ik in Deventer, aangezien het afgelopen weekend dus moederdag was. Het leek mij wel leuk om te gaan en mijn waardering voor mam te blijken. En als ik er toch was, kon ik even gaan kijken of Knibbel mn boek, het Dark Heresy core rulebook, nu had, aangezien ik het al een tijdje geleden besteld had. Wederom was het niet aanwezig, dus ik heb mn bestelling maar geannuleerd. Ik heb het boek snel nodig, dus ik heb het gisteravond maar in Nijmegen gehaald.

Ik kwam thuis, in Deventer dus. Daar lagen wat brieven op me te wachten. Waaronder eentje van de Albert Heijn. Nietsvermoedend maakte ik de envelop open. Tot mijn schrik wenste de AH nog even 75 euro van me wegens negatief opgenomen vakantieuren. Nou dacht ik dat dat al geregeld was, dat dat verrekend was met mn laatste loonstrookje. Maar nee, die achtelijke lamlullen zijn te dom om dat in een keer te doen, dus moet dat op deze manier gebeuren. En dan flikken ze het ook nog om me de laatste 2 weken die ik bij ze in dienst was vrij te geven, terwijl ik in die tijd nog wat uren weg had kunnen werken. Maar nee, stelletje...... gadver.
Flink over de zeik en geschrokken probeerde ik het rekeningnummer te vinden waar dit bloedgeld dan maar naartoe moest. Maar nee, ze gaan er bij de AH blijkbaar vanuit dat ik fething psychic ben ofzo, want een nummer ontbrak. Ik heb maar een mailtje gestuurd waar het geld naartoe moet, maar ik heb nog geen antwoord terug. Erg lekker. Zul je zien dat omdat die klootzakken niet snel genoeg reageren ik nog extra moet betalen ook. Typisch.....

In mijn boze bui heb ik maar gelijk even Orange gebeld. Waar ons internet bleef. Nee, alles was al goedgekeurd (het zou eens tijd worden) en het pakket was onderweg. O, fijn, mooi. Leuk dat jullie dat dan ook even doorgeven zoals jullie zeiden dat jullie zouden doen, gezellig. Goed, het internet kan hier dus elk moment aankomen. Echter is onze voordeur-situatie (zoals Karin dat noemde) enigszins ingewikkeld. We hebben 1 voordeur, met 16 bellen. De namen/kamernummers zijn slecht aangegeven. En de postontvangst is erg onhandig. Alles wordt bij binnenkomst op een grote stapel gegooid. Op zich wel te doen, ware het niet dat er sommige mensen zijn die hun post niet oppakken en alles maar laten liggen, waardoor de post ophoopt en je 10 minuten bezig bent om alles te doorzoeken om te kijken of er nog post voor je is binnengekomen. Dus een briefje van de TNT, dat ze aan de deur zijn geweest maar geen gehoor hebben gekregen (goed mogelijk, de meeste bezorgers drukken op willekeurige bellen), raakt makkelijke kwijt. Erg fijn. Of het pakket is door iemand anders aangenomen. Zit die lekker op ons internet te surfen. Bah, veel te veel worst-case scenario's.

Het internet dat we nu hebben is vrij goed, beter dan in Deventer. Één probleem is alleen dat het om onverklaarbare redenen ineens uit kan vallen en dan een onbepaalde tijd niet blijft werken. Dat kan een paar minuten zijn, maar ook uren.

Verdere computerproblemen: gisteravond was ik WoW aan het spelen, toen er iets naars gebeurde. Het beeld ging raar doen. Rare lijnen, strepen, kleurtjes overal. Ik probeerde WoW af te sluiten, maar de hele computer was vastgelopen. Reset dus. Maar nu bleek dat het probleem niet alleen in WoW zat, maar ook overal anders. Na enkele reboots bleef het probleem, dus ik heb zwaar gefrustreerd de computer maar uitgezet, denkende dat het aan het beeldscherm lag.
Vanochtend heb ik de computer weer aangezet. In eerste instantie leek het probleem er nog te zijn, maar er kwamen nu ook werkelijk foutmeldingen. Niks waarmee ik werkelijk wat kon. Ik heb het systeem een tijdje laten draaien. In die tijd leek het alsof het probleem zelf opgelost was. Na wat proberen en een systeemherstel doet ie bijna alles weer. Behalve games draaien. Zodra ik iets meer ga vragen dan basis-dingen (typen, MSN, video's afspelen, muziek) krijg ik dezelfde problemen weer. Dit doet mij vermoeden dat mn grafische kaart stuk is, op wat voor manier dan ook. Ik ben geen computer-wiz, dus andere suggesties zijn welkom. Maar als dit wel het probleem is, heb ik echt een groot probleem, qua games. Ik heb nu echt gewoon het geld niet om een vervanging te bemachtigen. Al helemaal niet dankzij die streek van de AH (thrice-damned be their name). Er zit niks op dan als er ge-WoW'd moet worden de komende tijd, Karin's computer te gebruiken. Bijvoorbeeld als ze een healer nodig hebben of iets dergelijks. O well.

Dit weekend eerst een verjaardag, daarna DnD. Lekker eindje met de trein. Kijken of we wat kunnen ontspannen. En dan volgende week de Moots. O, daar kijk ik naar uit....... Maar ik heb beloofd dat ik zou komen, dus ik ga.

O ja, het concert van vorige week was echt gaaf. De band waar ik voor kwam, Pegasus, heeft met 79 stemmen gewonnen en mag samen met 3 andere bands door naar de finale van de Benelux, die 14 juni gespeeld wordt. En ik ga er bij zijn, dus helaas, geen Sonsbeek live voor mij.

On the 6th and 7th of June my bands will perform at the Popomundo festival held at the Parkhof Venue in Alkmaar (Victoriepark 4, 1811 ML, Alkmaar, NL).

TuraTempla will be playing a live set on the 6th where old and new unreleased songs will be played, the show will be at least 1 hour long and depending on how the evening progresses might be longer.

Fertile Reality will play on the 7th and will be playing a set based on the new album and a few oldies. With this concert we will also play a few unreleased songs.

The festival is free, so feel welcome to join!

Todays lunch contains:

1) Cherry tomatoes
2) Grapes
3) Turkish marshmallow candy
4) Zucchini bite snacks
5) Mediterranean crackers
6) Pasta salad

( recipes here )

Yes! I'm starting a new D&D 3.5 campaign and it's really making me bounce! I came up with an interesting setting, scavenged from other fiction I know well, scrambled and put back together with a little of my own imagination as superglue, and I feel very comfortable with it. I hope the players will like it too.

Remco is not playing with us, so he can help me with the plot and some guest roles whenever he feels like it. Daniel and StH will be there, two very reliable players. Marlix, whose play style I like very much, is coming and he brings a friend, who is known to be a munchkin. And last but not least, Fub! 

Really looking forward to our first session this Tuesday.

en eigenlijk heb ik niet echt veel te zeggen over wat er in die veel te lange tijd gebeurt.
eigenlijk ben ik saai en geniet ik er nog van ook.

maar okay nu eerst het goede nieuws ik heb een vast contract bij keller dit wilt zeggen een jaarcontract maar in dit jaar hoe ik mijzelf niet te bewijzen ofzo maar ik moet gewoon zorgen dat ik geen (te) gekke dingen doe die verboden zijn en dan mag ik voor altijd blijven althans of ik moet zo oud worden dat ik recht krijg op pensioen en dan moet die er nog zijn over 40 jaar natuurlijk.

dan is er nog symbols

Symbols was gewoonweg gaaf het was de minst goed georganiseerde van mij kant uit ik moest koninginnedag werken en ik had juist mijn inkopen dan willen doen waardoor ik niets heb kunnen kopen en de donderdag dus maar met richard naar de bouwmarkt geweest voor belangrijke spullen en brandhout.
buiten dat heb ik een leuke symbols gehad het was alleen zonde dat de poort steeds zo laat dicht leek te gaan waardoor het idee van aan het vuur zitten een beetje in het water is gevallen (en water gaat eenmaal niet goed met vuur).
wel vond ik de mannier van blackhammerleiding geven beter ondanks dat killburn niet te vinden was hadden we galt nog die best wel vaak bij de poort was te vinden voor de rest heb ik nu met liefde weer een aantal mensen IC afgekafferd en anderen lopen rondbevelen hoewel dat alleen de nieuwelingen waren maar okay.
ook het hele alchemisten gedoe was gewoon weer geweldig en ook had ik weer een maatje gevonden in Martel waarmee ik goed kon samenwerken we moeten de BH blackopts toch gaan doorzetten.
zoizo waren de blackhammers een leukere groep en daarom ook leuker om daar deel van te zijn.
voor de rest heb ik aa symbols nog een kado tje overgehouden namelijk een sheurtje in mijn ruit van mijn auto het kan gelukkig redelijk snel gemaakt worden dus daar gaan we dan ook voor

we zullen zien wat de moots mij gaat brengen.

So far: five wasps, two live ones and three dead. Four in the attic and one in the bathroom. Some of them were freaking huge. I hope we don't have a hive under the roof somewhere...

Also, fabric softener. I have no idea how it works. I add it the right way around in the washing machine, but when my towels have dried, they feel like sandpaper... Must be doing something wrong. Again.

Sigh

"If we lived in a global village, then the boundaries of our responsibility were greatly extended. The people dying of poverty, the sick, the disposessed, were our neighbours even if they were far away."

From: Friends, lovers, chocolate by Alexander McCall Smith.

Wie mij beter wil kennen en leren begrijpen moet dit verhaal eens lezen dat ik van www.sabn.nl heb gehaald. Het lijkt enorm op mijn eigen verhaal, hoewel zij boulemie had en ik Binge Eating Disorder. En hoewel zij het met pillen probeerde en ik met chloor. Allebei een pestverleden. Maar allebei hebben we hulp gezocht en gevonden. En allebei hebben we goddank goede vrienden. Ik zet dit niet neer om medelijden te krijgen. Enkel wat begrip. En tevens uit dankbaarheid tegenover mijn vriend Hans, mijn beste vriendin Arusetta en tegenover Gabriël Magpie, Sna en überhaupt larpers, die me accepteren zoals ik ben, met al mijn overgewicht, met mijn rare gedrag soms, met alles. Eindelijk mag ik er zijn... Thanks.. I love you all...

--------------------------------------------------------------------
Niet langer alleen.
Zo stiekem als mijn eetstoornis erin is geslopen. Een samenloop van nare omstandigheden, steeds minder zelfwaardering. Steeds weer de grond ingetrapt. En op een gegeven moment ga je het echt geloven, dat je werkelijk niets waard bent. En hoe kun je jezelf beter naar de knoppen helpen? Het is geen bewuste keuze geweest, ik denk dat dat bij niemand het geval is. Maar het is toch gebeurd, langzaam maar zeker. Waarom? Geen idee. Misschien omdat eten het enige was waar ik de controle over kon hebben. Misschien omdat ik er toch al aanleg voor had, mensen vonden mij dik; dus als ik afviel, misschien vonden andere mensen mij dan wel de moeite waard. Het heeft me niets opgeleverd,
want ik ben mezelf er niet aardiger op gaan vinden.

Maar het ging helemaal niet prima!
De bel gaat. Kinderen komen uit de school rennen. In groepjes lopen ze naar huis. Ze wachten op elkaar, op een vriendinnetje. Eén meisje blijft binnen. Ze is bang, ze durft niet naar buiten. Ze weet, dat er buiten jongens staan te wachten, achter het fietsenhok. Dat is elke keer zo. Dan duwen ze haar,
dan fietsen ze tegen haar benen op. Ze is bang voor ze, terwijl ze er eigenlijk nooit ernstig aan toe is. Op het plein staat nog een andere groep jongens. Voor deze jongens is ze minder bang. Die raken haar met geen vinger aan. Nee, integendeel. Als ze eraan komt lopen, rennen alle jongens gillend weg. Ze zeggen dat luizen heeft. Zachtjes loopt ze door de gangen. Het mag eigenlijk niet, ze moet naar buiten gaan. Ze probeert te voorkomen dat een leraar haar zou zien. Ze loopt langs het lokaal van de onderbouw, een lerares zit binnen. Ze kijkt de lesstof na. Zo onopvallend en snel mogelijk loopt ze
door. Snel kijkt ze achterom: niemand. Dan is ze bij de kleuterklassen aangekomen en wordt ze aangehouden door die lieve kleuterjuf die vraagt wat ze komt doen. Ze zegt haar zusje te komen ophalen. De juf vertelt dat zij al is opgehaald door haar moeder. Jammer, en snel loopt ze door de
kleuteruitgang naar buiten. Van het plein naar het steegje, heeft niemand haar gezien? Angstig en gehaast loopt ze verder. Ze hoopt maar dat ze dit keer niemand tegenkomt van de jongens van school.
Dan ziet ze dat Jeroen achter haar fietst, ze hoopt vurig dat hij haar gewoon voorbij zal fietsen. Al snel blijkt dat hij dit inderdaad doet, maar bij zijn langskomen steekt hij zijn been uit. Hij raakt haar hard,
in haar lies. Ze krimpt in elkaar van pijn. Tranen springen in haar ogen, ze bijt hard op haar lip, om sterk te zijn. Jeroen mag niet zien dat het haar iets doet. Negeren, dat is het beste middel om van ze af te komen, zegt moeder altijd. Zo loopt ze door naar huis, alsof het haar allemaal niets doet. “Hoe was het op school?” Prima mama, prima.

Waar bemoei je je mee?!
“Wat is er eigenlijk met jou aan de hand? Je bent ineens zo anders geworden. Ik heb altijd tegen jou gezegd, als je ergens mee zit of je hebt problemen dan kan je altijd bij mij komen. Maar ik heb het gevoel dat je mij steeds meer en meer buiten sluit. Waarom? Waarom is jouw eetpatroon in een klap zo
heel anders geworden? Zo ongezond anders? Heel vaak probeer ik met jou te praten en dan is het altijd: Mam, daar heb ik nou geen zin in, want ik
heb hoofdpijn. Of ik ben moe. Wanneer wil je dan wel eens praten? Je doet me zoveel pijn hiermee, ik heb je toch niet voor niets negen maanden lang met liefde gedragen en op de wereld gezet? Voel je dan niets meer voor ons gezin dan alleen maar ergernis? Denk ook eens aan al je vriendinnen en aan je
grote vriend Ruben. En je dieren die je achterlaat als je hiermee doorgaat. Als je kunt stoppen, stop er dan aub mee en als dat je niet meer lukt, zoek dan deskundige hulp voor het te laat is. Wij willen je niet kwijt, je hebt nog een heel leven voor je waar je echt nog gelukkig in kunt worden. Op deze
manier kan het niet doorgaan. Praat toch alsjeblieft met mij en ontloop mij niet.”

Oplossing? Nee.
Minuten kropen voorbij. Steeds opnieuw telde ik mijn pillen. Ik voelde me vreselijk. Het is echt vreselijk als je zit te wachten op hét moment om pillen in te nemen. Ik wilde het doen, ik was bang dat ik het anders niet meer zou durven. Ik wilde het nú doen, ik wilde het, ik hield het niet meer vol. Rond negen uur heb ik ze dan ook veel te vroeg ingenomen. Ik voelde weer de misselijke smaak terugkomen van de eerste keer en mijn maag draaide zich om. Ik wist dat ik heel erg misselijk zou worden, dus ik nam dit keer ook maar iets tegen wagenziekte in. Ik werd verschrikkelijk misselijk. En na drie uren was ik inderdaad bijna niet meer bij zinnen. Ik was nog nooit zo ziek geweest en zó bang. Ik ging twijfelen. Doe ik hier nou goed aan? Wil ik wel dood? Wil ik mijn lieve hond wel missen. Wil ik mijn familie kwijt?
Ik dacht aan mijn ouders, wat ik ze allemaal ging aandoen. Tegelijkertijd wilde ik niet toegeven, zo zwak: nee, nooit! Mijn vader wenste me een goede nacht en vroeg of alles goed ging. Ik heb geen idee hoe ik hem overtuigde maar trillend knikte ik. Ja, alles is goed. Dat was echt het allermoeilijkste. Want ik wilde zijn hulp zo graag, in gedachten schreeuwde ik het uit. “Papa, ik heb veel te veel pillen ingenomen. Papa, maak het alsjeblieft ongedaan! Oh, papa, ik ga dood, ik ben zo bang. Wat zal er
straks met mij gaan gebeuren? Ik voel me zo vreselijk..!” Twijfelend liep ik heen en weer boven. Wat moest ik nou doen? Zou mijn moeder nog beneden zitten? Moest ik naar beneden gaan? Nee,nee,nee dat kon niet! Dan zou ik mijn zwakheid toegeven. Dan zou ze me meteen naar het ziekenhuis sturen en
daarna naar de GGZ. Al twijfelend liep ik naar beneden. Geen slimme zet. Mijn moeder zag meteen dat er iets mis was en liep op me af. Ze ging helemaal aan me trekken en ik viel om. Ik was zo bang, maar verzetten ging niet. Ik voelde me zo beroerd. Mijn vader kwam naar beneden, nu had ik helemaal geen
kans meer. Ze belden 112 en doodsbang was ik. . Ik verzette me nog, toen de ambulance was gekomen, maar iedereen was te sterk. Ik zat in het nauw, geen kant kon ik op. Nu was ik écht de controle verloren. Vier volwassenen, ik kon er niet tegen op. Ik ging liggen en ik werd de ambulance in gedragen. Ik was doodsmoe. Levensmoe. En eigenlijk kwam ik pas een beetje tot rust tijdens de reis.
Natuurlijk was ik doodsbang voor wat er ging gebeuren. Tegelijkertijd dacht ik, alles komt nu goed.
Alles komt goed.

Eeuwige zelfhaat.
Lichaam,
Ik haat je lichaam, ik haat je. Het spijt me, ik kan er niets aan doen, maar ik begrijp écht niet hoe ik
met jou opgezadeld heb kunnen raken. Ik haat je lichaam, echt, waarom zit ik toch opgesloten in jou?
Is er dan geen manier? Om mij te bevrijden van mezelf?
Lichaam, zie je zelf nou. Een groot blok vet, overal puilt het uit je kleren, lomp, verdeeld in lagen vet.
Vet, vet! Zo vies, zo goor. Zo lomp, zo lelijk. Ik haat je lichaam, ik haat je. Je bent een zwakkeling
lichaam, een zwakkeling. Steeds wanneer ik het dan eindelijk onder controle heb gaat het mis, dan
snap je om eten. Snap je het niet lichaam? Je hebt net een uur geleden te eten gehad, het is ook nooit
genoeg hè? Of wel? Lichaam.. je wordt alleen maar dikker, zie dat dan in. Waarom kwel je me zo? Ik
moet me wel altijd met jou vertonen hoor! Lichaam, stop hiermee, ik wil niet meer verder met jou, op
deze manier. Jij ook niet meer met mij soms..
Wat heb je mijn lief lichaam? Je maakt me zo bang. Waarom lijkt het wel alsof je aan het aftakelen
bent terwijl je nog zoveel te eten krijgt? Je bent dik, vies en vet, werk nou mee. Er staat nog zo’n
lange tijd voor de boeg, een tijd van kwelling, maar daarna volgt een tijd dat je mooi bent, licht en
zonder die lompe lagen vet. Lief lichaam, stop hiermee. Houd nog even vol, nog even. Ik wil niet meer
verder zo met jou, alsjeblieft..

Ik wil het niet meer!
Niet meer snoep stelen uit de familiekasten. Niet meer stiekem mee naar boven moeten smokkelen en
niet meer bedriegen; niet meer liegen als men me vraagt of ik weet waar het gebleven is. Niet meer
me misselijk voelen als gevolg van het vele eten en niet me zo schuldig voelen. Altijd eindigen boven
een wc-pot en je af vragen waar je in hemelsnaam mee bezig bent? Niet meer aankomen. Ik wil me
niet meer schamen voor mijn walgelijke eetgewoontes, weer over straat kunnen zonder angst,
schaamte, zonder steeds naar de grond te kijken. Ik wil me niet meer verdrietig voelen om wat ik ben.

Zonder hulp lukt het niet.
Ik voel me alleen. Eenzaam. Niemand ziet mijn verdriet, niemand weet mijn gevoel.. mijn
hopeloosheid. Het zit allemaal in me en het gaat er niet uit. Het verdriet hoopt zich op en stukjes
optimisme sterven weg, het vreet aan me. Het zuigt mijn energie uit me.. maakt me wanhopig,
hopeloos... dood van binnen.
Het is alsof er een zwarte straal negativiteit op me neerdaalt, een straal waaraan ik nauwelijks kan
ontsnappen. Soms lukt het, maar kwijtraken doe ik het niet. Huilen doe ik, vanbinnen. Naar hulp zoek
ik, maar verkrampt. Te moeilijk om hulp in te schakelen.. Want het moet goed gaan, ik ben immers
sterk? Ik ben met een goede afloop weg gegaan bij de kliniek, het is immers maanden goed gegaan?
Nee, het mag niet. Niet nu.
En toch hoopt het verdriet zich op.. in mij. Het wordt langzaamaan steeds meer, en ik kan moeilijk
mijn hoofd boven water houden. Voor mijn gevoel doet het er allemaal niet toe, heeft niets meer echt
een waarde dan. Mag me alles gestolen worden, want het is me niets waard. Maar mijn verstand zegt
dat ik het eigenlijk niet wil.
Ik wil niet verdrinken.



Hulp vragen mag!
Nooit heb ik een ondergewicht gehad. Nooit in een ziekenhuis gelegen aan de sonde, zover ik weet heb
ik nooit een ernstig voedingstekort gehad. Dus het viel wel mee met mij, toch? Ik denk dat te veel
meisjes er zo over denken. Dat het niet extreem genoeg is, dat ze zich aanstellen. Maar dat is niet
waar! Ik ben door deze gedachtes altijd maar doorgegaan, alleen. Ik had de instelling dat het zwak was
hulp te vragen, maar had ik dat maar veel eerder gedaan. Misschien dat.. Maar ik heb het niet gedaan.
Anderen kunnen het misschien nog wel. Ik ben er anders naar gaan kijken. Je hebt je eigen leven, dat
leven kun je zelf sturen. Je kunt jaren zwijgen, jaren ploeteren. Of hulp accepteren. En dat zie ik nu
juist als sterk. Je verdient dat, je hoeft het niet alleen te doen. Zelf wel, alleen niet. Het moment
waarop jij realiseert dat jouw leven beheerst wordt door de negativiteit (op wat voor manier dat ook
maar is), waarop jij je realiseert dat jij niet zo verder wilt. Laat je niet tegenhouden door al die
twijfels. Want er is geen criterium. Een eetstoornis zit in je hoofd, en het kan gevolgen hebben voor je
lichaam. Maar het zou alleen maar stom zijn om dat zo ver te laten komen. Kies voor jezelf, voor je
eigen leven.
Ik ben inmiddels begonnen met een dagbehandeling voor eetstoornissen, na dat ook voor mij deze
omslag is geweest. Ik wil niet meer verder met mijn leven op deze manier en ga ervoor vechten. En
geloof me, het is een hele strijd: Maar ik denk wel, ik weet het zeker, dat die strijd vruchten afwerpt.

Sinds dinsdag een nieuwe dondersteen in huis. Ik ben echt benieuwd of het wat wordt, ik heb nog geen ervaring met reptielen, maar baaragamen schijnen erg makkelijk te zijn (voor een reptiel dan) dus ik ga er gewoon voor!

De jongen waar hij vandaan kwam zorgde duidelijk niet goed voor het beestje, hij had twee mannetjes bij elkaar en dat liep natuurlijk uit in vechten... Het andere mannetje had hij dan ook maar weer terug gebracht naar de dierenwinkel... En volgens mij wist hij ook echt niets van die beestjes. Hij gaf alleen andijvie en krekels en wat hij aanzag voor 'vitaminesnoepjes' was in werkelijkheid gewoon droogvoer. Dus ik ga vanmiddag maar het goeie spul halen... Maargoed, het beestje woont nu bij mij en ik hoop dat ik hem een fijn huisje kan bieden. Ik ga sowieso sparen voor een groter terrarium, want nu hij nog niet volgroeid is kan het wel, maar als hij groter wordt, past het gewoon niet meer...

Hij eet iig al uit m'n hand en oppakken vind 'ie al niet zo eng meer als eerst, dus ik denk dat ik hem wel tam krijg.
Na veel twijfelen tussen Vos en Draak hem maar Falkor genoemd ;) Voor de mensen die het kennen, de 'draak' uit Neverending Story.

Yay more lunches!!

Yesterdays lunch:


1) Cherry tomatoes
2) Imitation crab sticks
3) Turkish marshmallow candy
4) Sesame sticks
5) Quorn tandoori with coconut heart
6) Yellow rice with cucumber stars

( todays bento and new supplies here )